Historia mocowańa wietła w systemie SDS Plus i SDS Max

2005-05-17

Głośne kliknięcie sygnalizuje właściwe osadzenie wiertła w uchwycie narzędziowym. Tak właśnie działa system beznarzędziowej wymiany wierteł SDS-plus będący obecnie standardem w przemysłowych młotach udarowo-obrotowych.

Przed 29 laty, w roku 1976, firma Bosch jako pierwsza na świecie opracowała system SDS-plus z zamiarem ułatwienia prac wiertarskich lekkich młotów udarowo-obrotowych. Specjalnie z myślą o ciężkich młotach udarowych i obrotowych o średnicy uchwytu 18 mm i ciężarze ponad 5 kg opracowano w 1990 roku system SDS-max.
W sierpniu 1998 w fabryce Bosch w Sebnitz, w Saksonii z taśmy produkcyjnej "zszedł" 10-milionowy młot Bosch wyposażony w system SDS-plus. Szacuje się, że około 95 procent lekkich młotów udarowo-obrotowych na całym świecie wyposażonych jest obecnie w ten system błyskawicznego mocowania narzędzi roboczych.

Foto mocowania SDS Plus
Opracowanie systemu SDS-plus, który w roku 1976 wyznaczył nowy standard systemu mocowania narzędzi, a który początkowo zastosowano w profesjonalnych elektronarzędziach udarowych i obrotowych, stało się wynalazkiem o długotrwałym i wszechstronnym zasięgu. Zasada i sposób funkcjonowania systemu SDS-plus pozostały niemalże niezmienione począwszy od pierwszego urządzenia seryjnego aż po wyprodukowany w czasach obecnych 10-milionowy młot udarowo-obrotowy.
SDS oznaczał początkowo skrót "Steck-Dreh-Sitzt" ("osadź-przekręć-gotowe") opisujący w skrócie mechanizm wymiany narzędzi. Znaczenie skrótu zmienione zostało z czasem na "Spannen durch System" ("mocowanie systemowe") i oznacza dzisiaj wygodę obsługi i łatwość wymiany narzędzi, zarówno w dziedzinie zastosowań przemysłowych, jak i indywidualnych. SDS nadaje się nie tylko do narzędzi obrotowych czy udarowych. W system SDS wyposażone są obecnie również elektronarzędzia piłujące, zeskrobujące i szlifujące dostępne na rynku.


Przykładowe dłuta na system
mocowania SDS Max
Opracowanie małych, lekkich młotów udarowo-obrotowych dało początek systemowi SDS-plus. Nowy system mocowania wierteł miał być prosty w obsłudze, a jego zadaniem było poprawienie efektów pracy, zmniejszenie zużycia urządzeń i narzędzi, i przede wszystkim stworzenie podstawy dla rozwoju systemu mocowania narzędzi o wszechstronnym zastosowaniu. System SDS-plus odniósł największy sukces w technice zamocowań, gdzie mniejsze i lżejsze elektronarzędzia stosowane są głównie do wykonywania połączeń na kołki. A ponieważ wiertła SDS pasują również do młotów innych producentów, system oferuje wysoki stopień kompatybilności.
SDS-plus to optymalne przenoszenie energii z urządzenia na narzędzie wiertarskie oraz wygodna, beznarzędziowa wymiana wierteł o średnicy uchwytu 10 mm. Użytkownik po prostu osadza wiertło w uchwycie narzędziowym, mocuje je lekko obracając i gotowe. Kulka we wnętrzu uchwytu narzędziowego blokuje wiertło. Przenoszenie energii z urządzenia na narzędzie odbywa się dzięki dwóm zębom w uchwycie narzędziowym, które idealnie dopasowane są do dwóch wpustów na końcu uchwytu wiertła. 60 mm2 powierzchni stykowej gwarantuje optymalne przenoszenie momentu obrotowego. Opatentowane przez firmę Bosch oddzielenie funkcji blokady wiertła i przenoszenia momentu obrotowego, pewniejsze osadzenie wiertła i duża powierzchnia stykowa w znacznym stopniu zmniejszają zużycie chwytu wiertła. Ponadto praca przy użyciu elektronarzędzi z systemem SDS-plus jest mniej wyczerpująca, ponieważ dzięki zasadzie pracy młota i zoptymalizowanej technice udarowej praca odbywa się mniejszym nakładem siły.


System SDS-max, opracowany specjalnie z myślą o ciężkich młotach udarowych i obrotowych o średnicy uchwytu 18 mm i ciężarze ponad 5 kg, od 1990 roku uzupełnia wszechstronność zastosowań tego beznarzędziowego systemu mocowania wierteł.